The Centrifuge Radio Show #93 - 15th May 2013 - Guest mix from Paul Blackford (Militant Science) by Ursa (Brap Fm) on Mixcloud
Saturday, 18 May 2013
'Continuum Hypothesis Compilation'
Various Artists - Continuum Hypothesis Compilation available to download from: Bandcamp
01: Exillon – Balloon Last Breath
02: Carl Brown – Kakapo (Microphyst Remix)
03: Mark Swift – Tentative
04: Wisp – Imbolc Moon
05: Roy of the Ravers – Twilight Zone
06: Global Goon – Bewd’s Recipricol
07: Cursor Miner – Nonon
08: Ruby My Dear – Alpha and Omega Act I Part III
09: Acidulant – Id_303:1
10: Carl Brown – Crepuscular Lepidopteran Metamorphoses
11: Enduser – Praise (Alternate – Feat: O for Odetta)
12: D’Arcangelo – MHIA
13: Mike Dred – Pass of Acheron (Raving Inferno Edit)
14: Paul Blackford – Falken’s Maze
15: EOD – Sloshed
16: Rotodrone – Aye For An Eye
17: Automatic Tasty – Baisteach
Wednesday, 17 April 2013
'Return of the Bionic Bassline Press & Magazine Reviews'
DJ Magazine April 2013
Daily Star (Ireland) April 2013
Diario del Alto Aragon (Spain) April 2013
Sunday Sport March 2013
Q Magazine March 2013
Web Review from darkfloor.co.uk
As a man whose main introduction to electronic music was through DnB, faster tempos have always attracted me.
The first time I heard Paul Blackford, I knew he would be a name I’d
keep an eye on in the future – combining electro beats and 170bpm speeds
was always going to grab my attention.
Now, ten years on from his first release 1991 on Ed DMX’s Breakin’,
he follows up his recent Dream Sequence EP on Tudor Beats with this full
length (available as a digital download and limited 5.1 DVD) with the
incredibly appropriate catalogue number TB-909.
Opener All I Ever Wanted is a floaty and dream-like opener. Fast
without creating a desire to mosh, and it works well as an introduction,
before track two Channel Zwei completely flips the vibe. The simple
two-note bassline creates a vibe not dissimilar to an early Virus
Recordings track. Swapping the funk breaks for simple, quantised
hardware sounds.
The tracks aren’t overly dense – Blackford does a wonderful job of
keeping the attention with a minimal number of sounds, and very few drum
edits or fills; the sound varies through the introduction and dropping
of various layers, rather than constant tweaking and modulation. Despite
this, the tracks convey a decent variety of moods. ED-209 is as dark as
you’d expect, with an interesting thuddy snare. While Hackney Marshes
is (somewhat unsurprisingly) bouncier. Ghetto Blaster adds delayed,
filtered bleeps to the mix, creating an initial vibe not too far from
Drexciya at 78rpm.
Admittedly, it’s not the most varied album. The tracks are all
roughly the same tempo, and the drum sounds and synths all share a
particular feel, but that’s the deal with Blackford’s sound; either you
get it, or you don’t.
If you do, there’s lots here to like. If you don’t, it’s unlikely that any one track will change your mind.
If you’re not sure, check out the title track. A perfect summary of
Paul’s styles – a dark, catchy bassline over snappy, steppy electro
drums. If you don’t enjoy that, the rest of the album won’t appeal. But
then there was probably no hope for you to begin with.
Web Review from partyflock.nl
In 2003 brak Paul Blackford helemaal door met zijn release "1991", tot
op heden nog steeds beschouwd als een van zijn beste werken ooit. De
vijf daaropvolgende jaren na die release werden gevuld met tal van
feesten en dj-optredens en slechts sporadisch releases; maar wel
steengoede releases. Zijn muziek werd steeds goed onthaald en dit vooral
in de Britse scene. Maar in 2008 werd het pad helemaal geëffend voor de
man. In dat jaar bracht hij met The Forgotton Path zijn debuutalbum
uit, en hij heeft sindsdien niet meer stilgezeten. Enkel in 2011 moest
Mr. Blackford het even aan zich voorbij laten gaan, maar in alle andere
jaren wist hij een album uit zijn mouwen te schudden. Keer op keer
werden zijn releases goed onthaald door het publiek. Zelfs producers als
Dave Clarke en EDMX wisten zijn stijl te appreciëren en promoten Paul
Blackford.
Hij omschrijft zijn eigen stijl als electro op drum & bass tempo, en zegt hoofdzakelijk geïnspireerd te zijn door early rave en Detroit electro en we moeten zeggen dat we al die elementen perfect terug vinden in deze nieuwe release. Laat je niet beetnemen, het is geen early rave zoals Nederlanders het kennen, maar wel zoals de Britten de early 90's hebben ervaren. Dit is pure electro met overduidelijke invloeden uit de drum & bass. Met al die visies gaan we akkoord. Maar er zijn ook statements waar we het niet mee eens zijn. Return Of The Bionic Bassline werd ook omschreven als melancholisch met grote robotkenmerken. Dit is evenwel niet het geval. Melancholisch is de muziek allerminst. Veeleer vrolijk op een of andere vage manier. En de robotkenmerken vinden we ook niet terug. De sounds die ten berde worden gebracht zijn geen machinegeluiden noch Robocop-toestanden. Enkel de titels van de tracks verwijzen hiernaar.
Het is maar een kwestie van interpretatie? Wat je er ook van zegt; Paul Blackford brengt met dit nieuwe album alweer kwaliteit op de markt. Van zodra de eerste tonen van "All I Ever Wanted" door de speakers schallen, begint de ontdekkingsreis door de uptempo UK geluiden. In de Lage Landen is zijn sound nog relatief onbekend, maar het wordt hoog tijd dat hier verandering in komt. Over het algemeen gezien, klinkt dit album vrij monotoon; de verschillen tussen de tracks zijn dermate klein dat bijna alleen een geoefend oor het kan opmerken. Dit bewijst meteen waarom de scene in deze contreien niet echt een doorbraak kent. De details die het verschil maken, uiten zich voornamelijk in de omschreven "hissing steam" en "hatching aliens". De subtiele elementen worden overal begeleid door een analoge bassline en drum & bass feeling. Maar bij pakweg "Secret Formula" horen we inderdaad iets meer alien-achtige sounds en "ED-209" klinkt iets steamier dan de rest. "1985" (in navolging van zijn debuutrelease "1991") klinkt helemaal zoals het zou kunnen klinken in het jaartal zelf.
Het is geen voor de hand liggende stijl, maar de Britten zijn ze er helemaal wild van. Daar zal dit album ongetwijfeld op veel jolijt kunnen rekenen. Maar zoals eerder gezegd wordt het tijd dat hij ook erkenning in België en Nederland krijgt. Beluister de previews en oordeel zelf of je dit weet te appreciëren. Maar geef het tijd. Dit is als een virus dat traag onderhuids begint te werken, maar waar je op den langen duur niet meer vanaf raakt. Eens je het virus hebt, zal je dit fantastisch vinden. Komt het niet, wordt dit een enorm langdradige, saaie en monotone reis. Check it out... 11 maart 2013 is de release date.
Score: 82/100
Hij omschrijft zijn eigen stijl als electro op drum & bass tempo, en zegt hoofdzakelijk geïnspireerd te zijn door early rave en Detroit electro en we moeten zeggen dat we al die elementen perfect terug vinden in deze nieuwe release. Laat je niet beetnemen, het is geen early rave zoals Nederlanders het kennen, maar wel zoals de Britten de early 90's hebben ervaren. Dit is pure electro met overduidelijke invloeden uit de drum & bass. Met al die visies gaan we akkoord. Maar er zijn ook statements waar we het niet mee eens zijn. Return Of The Bionic Bassline werd ook omschreven als melancholisch met grote robotkenmerken. Dit is evenwel niet het geval. Melancholisch is de muziek allerminst. Veeleer vrolijk op een of andere vage manier. En de robotkenmerken vinden we ook niet terug. De sounds die ten berde worden gebracht zijn geen machinegeluiden noch Robocop-toestanden. Enkel de titels van de tracks verwijzen hiernaar.
Het is maar een kwestie van interpretatie? Wat je er ook van zegt; Paul Blackford brengt met dit nieuwe album alweer kwaliteit op de markt. Van zodra de eerste tonen van "All I Ever Wanted" door de speakers schallen, begint de ontdekkingsreis door de uptempo UK geluiden. In de Lage Landen is zijn sound nog relatief onbekend, maar het wordt hoog tijd dat hier verandering in komt. Over het algemeen gezien, klinkt dit album vrij monotoon; de verschillen tussen de tracks zijn dermate klein dat bijna alleen een geoefend oor het kan opmerken. Dit bewijst meteen waarom de scene in deze contreien niet echt een doorbraak kent. De details die het verschil maken, uiten zich voornamelijk in de omschreven "hissing steam" en "hatching aliens". De subtiele elementen worden overal begeleid door een analoge bassline en drum & bass feeling. Maar bij pakweg "Secret Formula" horen we inderdaad iets meer alien-achtige sounds en "ED-209" klinkt iets steamier dan de rest. "1985" (in navolging van zijn debuutrelease "1991") klinkt helemaal zoals het zou kunnen klinken in het jaartal zelf.
Het is geen voor de hand liggende stijl, maar de Britten zijn ze er helemaal wild van. Daar zal dit album ongetwijfeld op veel jolijt kunnen rekenen. Maar zoals eerder gezegd wordt het tijd dat hij ook erkenning in België en Nederland krijgt. Beluister de previews en oordeel zelf of je dit weet te appreciëren. Maar geef het tijd. Dit is als een virus dat traag onderhuids begint te werken, maar waar je op den langen duur niet meer vanaf raakt. Eens je het virus hebt, zal je dit fantastisch vinden. Komt het niet, wordt dit een enorm langdradige, saaie en monotone reis. Check it out... 11 maart 2013 is de release date.
Score: 82/100
Web Review from clubbingspain.com
Autor: Paul Blackford
Título: Return of the Bionic Bassline
Sello: Tudor Beats
Nota: 7 / 10
Carne de cañón para los que amamos y nos perdemos con esos sonidos
crudos y básicos que salen de las cajas de ritmo analógicas. El
británico Paul Blackford
se ha marcado un notable planazo donde cabalga a sus anchas el electro
de toda la vida de Dios, no modernidades de estas llenas de papelillos y
serpentinas, ya sabéis por donde voy… Pero es que encima lo hace a la
velocidad del rayo, vale, sino del rayo sí del drum’n’bass.
Un artista que cuenta con el apoyo incondicional de tipos como Keith Tenniswood o Dave Clarke algo debe tener. Tal como diría un buen amigo mío, Return of the Bionic Bassline
“es un cumulo de bajos que harían las delicias de un robot”.
Casualmente hay un tema con una referencia clara a nada menos que
Robocop. ED-209, ese bicharraco de acero con muy mala uva que
disparaba ráfagas de balas por ambos brazos articulados. Bien, la
versión musical de ED-209 es un ejercicio puro y duro de beat maquinal. Arreglos puntuales a lo Kraftwerk en The Robots –cual si no- y poco más. Similar suerte corren Return of the Bionic Bassline, Channel Zwei y Ghetto Blaster. Este último con una rítmica más minimalista y comprimida.
Más currado en cuanto a los sub-graves y los pads melódicos tenemos a Atomic Robo-Kid. Encerrado en su propia orgía de secuencias ácidas salidas de la 303 encontramos a Buccaneer. Oscuro, mecánico y extraño Secret Formula. Y por fin All I Ever Wanted,
donde además de darle al “drama” le saca brillo a los sintes ochenteros
tipo EBM. Hasta ahora todos los temas mencionados no se han parado de
bpm, oscilan entre los 160-180, ni para tomar una cerveza. Una
excepción si acaso, justo al final, 1985. El nombre nos lo chiva todo.
Segunda incursión en el álbum de claro matiz 80s. Los arpegios ganan en
presencia como nunca antes lo habían hecho en el disco.
Dos
apuntes finales. Lo primero es que he echado en falta una pizca de
castaña. La otra justamente todo lo contrario. Más temas como 1985 o Atomic Robo-Kid le hubiesen venido de perlas y redondeado Return of the Bionic Bassline. Lo segundo es que Paul Blackford es un tipo muy joven -eso que su primer release fue en 2003 con Breakin’ Records-
lo que pasa es que ha preferido rendirse al sintetizador y a la beatbox
antes que al software y el ordenador. Se nota a leguas.
'UFO Remixes Part 2'
Si Begg - UFO Remixes Part 2 available to download from: itunes, junodownload & amazon
01:Georges Theme (Hanssen Remix)
02:UFO Main Theme (Spenghead Remix)
03:Finding My Way Home (DJ Shabushabu Remix)
04:UFO Main Theme (Threnody Remix)
05:Fight to the Death (Broadway Project Remix)
06:In It Together (Osymyso Remix)
07:In It Together (Senor Frio Dub Remix)
08:Losing It (Patscan Remix)
09:Finding My Way Home (Hecq Remix)
10:In It Together (Travinos Western Horizon Remix)
11:Mothership (Kawatin Remix)
12:They're Here (Paul Blackford Remix)
13:UFO Main Theme (Pest Remix)
14:Mothership (Qebrus Remix)
15:In It Together (Neuronaut Remix)
16:Still Rain (Ed Lee Remix)
'Robot Connection Part 3 (Electro Music Coalition)'
Rukiwerk - Robot Connection Part 3 available to download from: Bandcamp
01:Rookava
02:Rookava (Dibu-Z Remix)
03:Rookava (Giuseppe Mereu Remix)
04:Rookava (Kik Cryounik Remix)
05:Rookava (PL_anet Remix)
06:Rookava (Alavux Ghetto Edit)
07:Rookava (Igors Vorobjovs Remix)
08:Rookava (Pi-xl Remix)
09:Rookava (Paul Blackford Remix)
'Waits and Measures Remixed'
Radioactiveman - 'Waits and Measures Remixed' available to download from: Bandcamp
01 :All Along (Carl Finlow Remix)
02 :Flying Fuck (Al Tourettes Remix)
03 :Gugs - (Mark Archer Remix)
04 :Engineroom (Dicky Continental Remix)
05 :Incoming! (Kitbuilders Remix)
06 :All Along Dub
07 :Gugs (Christopher D. Ashley Morphine Mix)
08 :Disco Devil (Carl Finlow Mix)
09 :Incoming! (Dj Stingray Remix)
10 :Crosseyed And Painless (Michael Forshaw Remix)
11 :Incoming! (Paul Blackford Remix)
12 :Gugs (Posthuman's Creeping Dose Remix)
Monday, 11 March 2013
'Return of the Bionic Bassline'
Following releases on Battery Park Studios, his own Militant Science label and a remix of Radioactive Man, Paul Blackford returns to Tudor Beats with the album, 'Return of The Bionic Bassline'.
Paul has been a regular fixture on the Electro and UK Bass scene ever since releasing '1991' on Ed DMX's Breakin' label in 2003. His style is characterised as 'electro at drum and bass tempos' and Paul counts Keith Tenniswood and Dave Clarke amongst his supporters.
The new album picks up where the 'Dream Sequence' EP left off with warm, melancholic pads and a fat analog bassline before 'Channel Zwei' propels us into hyperkinetic cybernetic funk. The cyborg angle is further emphasised in the Robocop-referencing 'ED-209' whilst 'Hackney Marshes', 'Return Of The Bionic Bassline' and 'Secret Formula' contain melodically addictive basslines which blur the line between texture and melody in a compelling fashion. The album closes with the suitably reflective '1985'.
Q Magazine featured 'Return of the Bionic Bassline' as the one to buy in their March 2013 issue.
'Return of the Bionic Bassline' on Tudor Beats is available to buy now on DVD in 5.1 from Tudorbeats and to download from: itunes, boomkat, junodownload and amazon
Subscribe to:
Posts (Atom)